szeptanie – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od szeptać

odmiana:

(1.1) blm,

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) nieszeptanie

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szepnięcie n, szept m, szeptanina ż, szeptaninka ż, szeptanka ż, szeptun m, szeptunka ż, szeptucha ż

czas. wyszeptać, szeptać ndk., szepnąć dk.

przym. szeptliwy

przysł. szeptliwie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. szeptać + -anie

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) шаптанне n
• jidysz: (1.1) שושקע m (szuszke), שעפּטש m (szepcz)
• rosyjski: (1.1) шептание n

źródła: