Substantiv – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. rzeczownik

odmiana:

(1.1) lm Substantiven / Substantiver

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Dingwort, Nomen

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

lp IPA: /ˈzʊpstanˌtiːf/ lm /ˈzʊpstanˌtiːvə/

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) gram. rzeczownik

odmiana:

(1.1)[1]

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Hauptwort, Dingwort, Substantivum, Namenwort, Nennwort, Nomen

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) Nomen, Redeteil

hiponimy:

holonimy:

(1.1) Wortart

meronimy:

(1.1) Abstraktum, Konkretum

wyrazy pokrewne:

rzecz. Substantivieren n, Substantivierung ż

czas. substantivieren

przym. substantivisch

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. (nomen) substantivum

uwagi:

(1.1) Obecnie w niemieckich szkołach w podręcznikach języka niemieckiego termin Substantiv został wyparty przez termin Nomen[2].

(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Słownictwo gramatyczne

źródła: