abominacja – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌabɔ̃mʲĩˈnat͡sʲja], AS: [abõmʹĩnacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob., ⓘ

podział przy przenoszeniu wyrazu: a•bo•mi•na•cja[1]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. obrzydzenie, wstręt, odraza

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Moja mama czuje silną abominację za każdym razem, gdy widzi mysz.

(1.1) Aż zdarzyła się chwila, gdy do połowicy swej poczuł taką abominację nieznośną, a zarazem wezbrało w nim tyle nagłej, porywczej, iście bestjalskiej tęsknoty do samotnej włóczęgi na przełaj, wszystkiemi morzami polarnemi, — że z kry, na której podróż poślubną odbywali, spełzł cichcem do morza i dał stułokciowego nura[3]. (sic!)

składnia:

kolokacje:

(1.1) czuć / poczuć abominację

synonimy:

(1.1) obrzydzenie, odraza, wstręt

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. abominacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. abominatio[4]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) abomination
• esperanto: (1.1) abomeno, naŭzo
• kaszubski: (1.1) zbrzëgłosc ż, brzëdzëna ż
• oromo: (1.1) ciigasisaa

źródła:

1. ↑ Hasło „abominacja” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 2.
2. ↑ Hasło „abominacja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
3. ↑ Eugeniusz Małaczewski, Dzieje Baśki Murmańskiej. Historja o białej niedźwiedzicy, Gebethner i Wolff, Warszawa 1925.
4. ↑ Mirosław Bańko, Lidia Drabik, Lidia Wiśniakowska, Słownik spolszczeń i zapożyczeń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, ISBN 978-83-01-15121-8.