afront – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈafrɔ̃nt], AS: [afrõnt], zjawiska fonetyczne: nazal., ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) książk. zniewaga, lekceważące zachowanie, zazwyczaj publiczne
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zrobiła mi dziś afront, komentując przy wszystkich moją nadwagę.
(1.1) Musi on za ten afront odpokutować, bo to całego stanu szlacheckiego krzywda.[1]
składnia:
(1.1) robić komuś afronty • znieść afront • spotkał kogoś afront
synonimy:
(1.1) zniewaga, obraza, policzek, despekt
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zniewaga
- białoruski: (1.1) абра́за ż, знява́га ż, уніжэ́нне n
- bułgarski: (1.1) афро́нт m
- francuski: (1.1) affront m
- hiszpański: (1.1) afrenta ż
- kataloński: (1.1) afront m
- łaciński: (1.1) ignominia ż
- niemiecki: (1.1) Affront m
- nowogrecki: (1.1) προσβολή ż, ατιμία ż
- ukraiński: (1.1) афро́нт m
źródła:
- ↑ H. Sienkiewicz: Potop
- ↑
Hasło „afront” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
wymowa:
IPA: [əˈfɾon]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
(1.1) afront, zniewaga, obraza
przykłady:
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: