akolita – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

akolita (1.1)

ustanowienie akolity (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌakɔˈlʲita], AS: [akolʹita], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) kośc. osoba, której udzielono posługi akolitatu; zob. też akolita w Wikipedii

(1.2) książk. czyjś stronnik, poplecznik, towarzysz

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Babcię Józię odwiedził ksiądz z Panem Jezusem, któremu towarzyszył akolita.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) posługujący

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. akolitat mrz, akolitka ż

forma żeńska akolitka ż

przym. akolicki

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) łac. acolythus, łac. acoluthus[1] < gr. ἀκόλουθοςtowarzyszący, idący za kimś

uwagi:

(1.1-2) rzeczownik ma rodzaj męskoosobowy, a odmianę żeńską

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło „akolita” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.

morfologia:

akolita

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) akolicki, akolity, akolitów

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. akolito

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: