aleja – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia: alėja

aleja (1.1)

aleja (1.2)

wymowa:

IPA: [aˈlɛja], AS: [alei ̯a] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami; zob. też aleja w Wikipedii

(1.2) szeroka, reprezentacyjna ulica

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Przez park biegła aleja wysadzana kasztanowcami.

(1.2) Główna aleja Częstochowy prowadzi ku Jasnej Górze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) aleja zasłużonych • aleja spacerowa • spacerować / iść / chodzić / chadzać / jechać aleją (wzdłuż alei) • aleja kasztanowców / jesionów / dębów /…

(1.2) spacerować / iść / chodzić / chadzać / jechać aleją (wzdłuż alei)

synonimy:

(1.1) skr. al.

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. alejowiec m, alejówka ż

zdrobn. alejka ż

przym. alejowy, alejkowy

związki frazeologiczne:

aleja sztywnych

etymologia:

franc. allée[2]

uwagi:

(1.1) przy nazwach ulic w liczbie mnogiej pisane wielką literą, tak jak skrót[1]

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) avenue
• arabski: (1.1) زقاق
• baskijski: (1.1) hiribide, etorbide
• białoruski: (1.1) алея ż; (1.2) праспект m
• bułgarski: (1.1) алея ż; (1.2) авеню n
• czeski: (1.1) alej ż
• duński: (1.1) allé w, alle w
• esperanto: (1.1) aleo; (1.2) aleo, avenuo
• francuski: (1.1) avenue ż; (1.2) allée
• hiszpański: (1.1) avenida ż
• indonezyjski: (1.1) gang
• interlingua: (1.1) allee, vico
• islandzki: (1.1) breiðstræti n, troð ż m
• jidysz: (1.1) אַלעע ż (alee), עוועניו ż (ewenju), שפּאַליר m (szpalir)
• kaszubski: (1.1) aléj ż
• kataloński: (1.1) avinguda ż
• kazachski: (1.1) саяжол; (1.2) даңғыл
• litewski: (1.1) alėja
• lojban: (1.1) klaji
• niemiecki: (1.1) Allee ż, Boulevard m
• norweski (bokmål): (1.1) allé m, alle m
• norweski (nynorsk): (1.1) allé m, alle m
• nowogrecki: (1.1) περίπατος m; (1.2) λεωφόρος ż
• portugalski: (1.1) avenida ż
• rosyjski: (1.1) алле́я ż; (1.2) проспе́кт m
• słowacki: (1.1) aleja ż
• szwedzki: (1.1) allé w
• ukraiński: (1.1) але́я ż; (1.2) проспе́кт m
• wenedyk: (1.1) owięta ż
• węgierski: (1.1) fasor
• wilamowski: (1.1) alej; (1.2) alej
• włoski: (1.1) viale m

źródła:

aleja (1.1)

wymowa:

IPA: [a.ˈle.xa]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) (Jaén i Murcja) półka (na naczynia)[1][2]

_czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od alejar(se)

(2.2) 2. os. lp (tú) trybu rozkazującego (imperativo) od alejar

odmiana:

(1.1) lp aleja; lm alejas

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) vasar, poyo, anaquel, estante, (Murcja) leja

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1) daw. hiszp. lexar < łac. laxāre[1]

uwagi:

źródła:

1. 1 2 Hasło „aleja” w: Real Academia Española: Diccionario de la lengua española, 2014.
2. ↑ Hasło „aleja” w: María Moliner, Diccionario de Uso del Español. Edición electrónica, Editorial Gredos, 2008.

aleja (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) aleja - droga w parku; droga obsadzona drzewami[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) gaštanová aleja

synonimy:

(1.1) alej

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. alej ż

przym. alejový

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. ↑ Hasło „aleja” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [_Słownik współczesnego języka słowackiego A – G_], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.