aplauz – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

aplauz (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈaplaws], AS: [aplau̯s], zjawiska fonetyczne: wygł.u → ł

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Wykład inauguracyjny poświęcam voodoo haitańskiemu, żeby mocno rąbnąć na samym początkuzapowiedział przy aplauzie widowni[1].

składnia:

kolokacje:

(1.1) spontaniczny / wymuszony aplauz

synonimy:

(1.1) oklaski, poklask

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) aprobata

hiponimy:

(1.1) owacja

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. applausus[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Roman Pawłowski, Jerzy Grotowski we Wrocławiu, „Gazeta Wyborcza”, 1997-03-05, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „aplauz” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

aplauz (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

IPA: /ǎplauz/

podział przy przenoszeniu wyrazu: a•pla•uz

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) oklaski, aplauz

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

aplauz (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) aplauz[1], poklask[1], oklaski[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. aplaudovanie n

czas. aplaudovať ndk./dk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

  1. 1 2 3 Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 12.