apokryf – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

apokryf (1.2) Tomasza

wymowa:

IPA: [aˈpɔkrɨf], AS: [apokryf] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. pierwotnie teksty ukryte dotyczące religii, do których dostęp tylko posiadali nieliczni, posiadający określoną wiedzę

(1.2) rel. bibl. teksty religijne, okołobiblijne, spisane w czasach starożytnych, ale które nie wchodzą do kanonu Biblii danego Kościoła; zob. też apokryf w Wikipedii

(1.3) przen. utwór rzekomo autentyczny, np. podrobione dzieło wielkiego pisarza lub recenzja nienieistniejącej książki

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.2) Dawniej za apokryfy uznano pisma niepewnego pochodzenia, które nie zostały przyjęte do kanonu pism świętych.

(1.3) Apokryfy Lema to zbiór recenzji i wstępów nieistniejących książek.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) pseudoepigraf

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. apokryfista m, apokryficzność ż

przym. apokryficzny

przysł. apokryficznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-3) łac. apocryphus < gr. ἀπόκρυφος (apókryphos) → ukryty, tajemny[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) apocrypha
• białoruski: (1.2) апокрыф m
• bułgarski: (1.2) апокриф m; (1.3) апокриф m
• czeski: (1.2) apokryf m
• duński: (1.2) apokryf w
• hiszpański: (1.2) libro apócrifo m
• interlingua: (1.2) apocrypho
• karpatorusiński: (1.2) апокріф m
• niemiecki: (1.2) Apokryph n; (1.3) Apokryph n
• nowogrecki: (1.2) αποκρύφων n, απόκρυφα βιβλία n lm
• rosyjski: (1.2) апокриф m; (1.3) апокриф m
• słowacki: (1.2) apokryf m
• ukraiński: (1.2) апокриф m
• węgierski: (1.2) apokrif
• włoski: (1.2) apocrifo m

źródła:

1. ↑ Leksykon religioznawczy, Wydawnictwo Współczesne, Warszawa 1998, s. 10.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rel. bibl. apokryf

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. apokryfní

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

IPA: [ɑpoˈkʁyf]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) rel. bibl. apokryf

przymiotnik

(2.1) apokryficzny

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) apokryfisk

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. apokryfisk

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) rel. bibl. apokryf[1][2]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. apokryfista m

przym. apokryfický, apokryfný

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. ↑ Hasło „apokryf” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [_Słownik współczesnego języka słowackiego A – G_], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.
2. ↑ Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, TAiWPN Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0569-1, s. 12.