błąd – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [bwɔ̃nt], AS: [bu̯õnt], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.asynch. ą

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) niezgodność z zasadami, założeniami

(1.2) działanie, które przynosi złe skutki

(1.3) metrol. różnica między wynikiem pomiaru a wielkością mierzoną

(1.4) mat. w teorii estymacji różnica między wartością estymatora a wielkością estymowaną

(1.5) mat. we wnioskowaniu statystycznym odrzucenie hipotezy prawdziwej, bądź przyjęcie fałszywej

(1.6) stpol. złudzenie

(1.7) stpol. szaleństwo

odmiana:

(1.1-5)

przykłady:

(1.1) Publikacja roiła się od błędów.

(1.2) Nie zaprosiłem szefa na urodziny. To był błąd.

składnia:

kolokacje:

(1.1) błąd ortograficznybłąd językowyzrobić błąd • roić się od błędów • błąd taktyczny

(1.2) popełnić błąd

(1.3) błąd gruby / statystyczny / systematyczny / maksymalny / względny / bezwzględny

synonimy:

(1.1) byk, pomyłka, omyłka, reg. śl. abfal

(1.3) niepewność

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. błądzenie n

czas. błądzić ndk., zabłądzić dk., pobłądzić dk.

przym. błędny

przysł. błędnie

związki frazeologiczne:

być w błędzieczeski błąd

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: