babcia – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

babcia (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbapʲt͡ɕa], AS: [bapʹća], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. babka (matka ojca lub matki)

(1.2) pot. stara kobieta

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Mnie zawsze babcia odprowadza do przedszkola.

(1.1) Moja babcia ma siedemdziesiąt lat.

(1.2) Do autobusu weszła jakaś babcia z siatkami pełnymi zakupów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) baba, babka, babunia; gw. (Górny Śląsk) oma, starka, staroszka, starzinka

(1.2) babula, babuleńka

antonimy:

(1.1-2) dziadek

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. babka ż, baba ż, babunia ż, babula ż, babulka ż, babuleńka ż, babulina ż, babusia ż, babcinka ż, babuńcia ż, prababcia ż, prababka ż

przym. babciny, babi

związki frazeologiczne:

babcia klozetowa • skończyło się babci sranie

etymologia:

(1.1-2) pol. baba

uwagi:

zob. też babcia w Wikicytatach

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: babka

źródła: