baczenie – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

baczenie (język polski)

[edytuj]

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od baczyć

odmiana:

(1.1) blm,

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) niebaczenie

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. baczyć

rzecz. baczność ż

wykrz. baczność

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: