bankiet – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bankiet (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbãŋcɛt], AS: [bãŋḱet], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wystawne, uroczyste przyjęcie

(1.2) gw. (Bukowina) zabawa organizowana na zakończenie szkoły[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Prezydent urządził bankiet.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) wypusknoj[1]

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) przyjęcie

(1.2) impreza, zabawa

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bankietowicz m, bankietnik m, bankietowiczka ż, bankietowanie n, bankietówka ż

czas. bankietować ndk.

przym. bankietowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. banquet < wł. banchetto[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: