baszta – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

baszty (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbaʃta], AS: [bašta] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. archit. podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje; zob. też baszta w Wikipedii

(1.2) żegl. ściana boczna doku pływającego

(1.3) ogrod. w ogrodach z XVII-XVIII wieku kolista altana zamykająca naroże żywopłotu lub szpaleru

odmiana:

(1.1-3)

przykłady:

(1.1) Podziemne kondygnacje baszt często były wykorzystywane jako więzienia.

(1.2) Baszta miała wysokość 5 metrów.

składnia:

kolokacje:

(1.1) baszta prochowa / więzienna • baszta okrągła / czworoboczna / ośmiokątna • baszta bramna / narożna

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) wieża

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. basztowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. Bastei < czes. baszta < łac. bastia[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wall tower
• arabski: (1.1) برج m
• białoruski: (1.1) вежа ż
• francuski: (1.1) beffroi m
• hiszpański: (1.1) cubo m, torreón m
• niderlandzki: (1.1) waltoren, muurtoren
• niemiecki: (1.1) Wehrturm
• nowogrecki: (1.1) πύργος m
• rosyjski: (1.1) башня ż
• słowacki: (1.1) bašta ż
• ukraiński: (1.1) башта ż
• węgierski: (1.1) bástya
• włoski: (1.1) maschio m, mastio m

źródła:

1. ↑ Hasło „baszta” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.