beczka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

tradycyjne beczki (1.1)

beczki (1.1) z tworzywa sztucznego

beczka (1.2)

beczka (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈbɛt͡ʃka], AS: [bečka] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów; zob. też beczka w Wikipedii

(1.2) lotn. rodzaj akrobacji powietrznej; zob. też beczka (lotnictwo) w Wikipedii

(1.3) środ. mot. samochód mercedes model W123

(1.4) mat. bryła obrotowa o kształcie przypominającym beczkę (1.1); zob. też beczka (bryła geometryczna) w Wikipedii

(1.5) gw. (Bukowina) kwiat wierzby[1]

(1.6) daw. środ. polit. członkini bojówki[2]

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

(1.1) Jestem producentem beczek dębowych.

(1.2) Na pokazach lotniczych pilot zaprezentował beczkę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) dębowa / drewniana / metalowa beczka

synonimy:

(1.5) kocanki[1], kocianki[1]

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. beczkowatość ż

zdrobn. beczułka ż

czas. beczkować ndk.

przym. beczkowy, beczkowaty, beczułkowaty

związki frazeologiczne:

beczka bez dna • beczka Danaid • beczka Diogenesa • beczka śmiechu • gruby jak beczka • jak śledzie w beczce • z innej beczki

etymologia:

(1.1) starobawarski *butša / starobawarski *butše[3]

(1.2-4) od (1.1)

(1.5) por. ukr. бечка[1]

(1.6) pol. bek + -ka[2]

uwagi:

(1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Slang motoryzacyjny

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) barrel, cask
• baskijski: (1.1) upel
• białoruski: (1.1) бочка ż; (1.2) бочка ż
• bułgarski: (1.1) бъчва ż
• chorwacki: (1.1) bačva ż
• czeski: (1.1) sud m
• dolnołużycki: (1.1) sud m
• duński: (1.1) tønde w
• esperanto: (1.1) barelo
• farerski: (1.1) tunna ż
• fiński: (1.1) tynnyri
• francuski: (1.1) tonneau m; (1.2) tonneau m
• górnołużycki: (1.1) sud m
• hiszpański: (1.1) tonel m, barril m, barrica ż; (1.2) tonel m
• jidysz: (1.1) פֿאַס ż (fas), טון ż (tun)
• kataloński: (1.1) barral m
• macedoński: (1.1) буре n
• niemiecki: (1.1) Fass n; (1.2) Rolle ż
• nowogrecki: (1.1) βαρέλι n
• nowopruski: (1.1) kannawi ż
• rosyjski: (1.1) бочка ż; (1.2) бочка ż
• słowacki: (1.1) sud
• słoweński: (1.1) sod m
• suahili: (1.1) pipa
• szwedzki: (1.1) tunna w
• ukraiński: (1.1) бочка ż; (1.2) бочка ż
• węgierski: (1.1) hordó
• wilamowski: (1.1) bytt ż, byt ż, küf ż, foss n, fos n
• włoski: (1.1) barile m, botte ż; (1.2) avvitamento m

źródła:

1. 1 2 3 4 Hasło „beczka” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 31.
2. 1 2 Mieczysław Karaś, Kilka uwag o polskiej gwarze partyjnej przed pierwszą wojną światową, „Język Polski” nr 1/1951, s. 22.
3. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 32.