bezdomny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bezdomny (2.1)

wymowa:

IPA: [bɛzˈdɔ̃mnɨ], AS: [bezdõmny], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) taki, który nie ma domu

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) osoba bezdomna (1.1), nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

odmiana:

(1.1)

(2.1)

przykłady:

(1.1) Bezdomna kobieta siedziała na dworcowej ławce.

(2.1) Zimą przydatne schroniska dla bezdomnych.

składnia:

kolokacje:

(1.1) bezdomny człowiek / mężczyzna / pies / kot • bezdomna kobieta • bezdomne dziecko

(2.1) schronisko / przytulisko / ośrodek / ogrzewalnia / jadłodajnia / stołówka / kuchnia dla bezdomnych • być / stać się bezdomnym • zajmować się / zająć się bezdomnym • opieka / system opieki nad bezdomnymi • pomoc dla bezdomnych

synonimy:

(1.1) daw. bezdomy

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) lumpenproletariusz

hiponimy:

(1.1) włóczęga, kloszard

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bezdomność ż

forma żeńska bezdomna ż

przym. bezdomy

przysł. bezdomnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. bez + domu[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 17.