bicie – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bicie (1.1)

bicie (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈbʲit͡ɕɛ], AS: [bʹiće], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od bić

(1.2) szach. wyeliminowanie z gry piona lub figury przeciwnika

(1.3) muz. uderzanie strun gitary dłonią, grając akordami

(1.4) odgłos miarowych uderzeń

(1.5) wytłaczanie monet lub medali

odmiana:

blm,

(1.2-4)

przykłady:

(1.1) Ogłoszenie wyników przyprawiło wszystkich o szybsze bicie serca.

(1.1) Mężczyzna biciem egzekwował posłuszeństwo u swoich dzieci.

(1.2) Możliwość bicia w przelocie powstaje, gdy pion wykonał ruch o dwa pola, a pole, które minął, jest atakowane przez piona przeciwnika.[1]

(1.4) Słychać bicie bębnów.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) uderzanie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bitka ż, bijatyka ż, odbicie n, bitwa ż, bijak mrz, przebicie n

czas. bić ndk., bijać ndk., dobijać ndk., dobić dk., obijać ndk., obić dk., przebijać ndk., przebić dk., przybijać ndk., przybić dk., rozbijać ndk., rozbić dk.

przym. bitny

związki frazeologiczne:

bicie konia • bicie piany • bicie w przelocie • podwójne bicie monety

etymologia:

pol. bić + -e

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Wikipedia