biga – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

biga (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈbʲiɡa], AS: [bʹiga], zjawiska fonetyczne: zmięk.

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. w starożytnym Rzymie wóz dwukołowy, zaprzężony w dwa konie; zob. też biga (wóz) w Wikipedii

(1.2) poligr. element wykrojnika służący do wytłaczania linii zgięcia papieru; zob. też biga (poligrafia) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) rydwan

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.2) rzecz. bigowanie n, antybiga ż

(1.2) czas. bigować ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. bigae → para koni, wóz dwukonny

(1.2) niem. Biege → zgięcie

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool. cielica (około dwóch lat życia)[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bigantxa

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. ↑ Hasło „biga” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016.