binominalny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˌbʲĩnɔ̃mʲĩˈnalnɨ], AS: [bʹĩnõmʹĩnalny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) mający dwa imiona albo dwie nazwy, złożony z dwóch imion lub nazw[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) binominalne nazewnictwo gatunków

synonimy:

(1.1) dwuimienny

antonimy:

(1.1) jednoimienny

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. bis = dwa razy + łac. nominalis = dotyczący imienia

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) binomial
• esperanto: (1.1) dunoma

źródła:

1. ↑ Hasło „binominalny” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.