bogobojny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) rel. książk. bojący się gniewu boga lub bóstw

(1.2) rel. książk. zgodny z zasadami wyznawanej religii

(1.3) rel. książk. żyjący zgodnie z zasadami wyznawanej religii[1]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.3) Wśród grzeszników jedynie Noe, mąż bogobojny, znalazł upodobanie w oczach Pańskich[2].

(1.3) Był bardzo pobożny i bogobojny, pościł i chciał, żeby inni pościli[3].

składnia:

kolokacje:

(1.2) bogobojny postępek • bogobojne postępowanie

(1.2) bogobojny parafianin • bogobojna parafianka • bogobojne dzieci

synonimy:

(1.1-2) nabożny, pobożny, zbożny, wierzący, religijny, świątobliwy; wulg. świętojebliwy

antonimy:

(1.1-2) niewierzący

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bogobojność ż

przysł. bogobojnie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. bóg + -o- + bojaźń + -ny, kalka z śwn. gotevorhtec[4] < swn. gotaforhtal[5]

por. niem. gottesfürchtig

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: