brutalny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [bruˈtalnɨ], AS: [brutalny],

znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) działający za pomocą siły, agresywny

(1.2) bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych

(1.3) pokazujący brutalność

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Brutalny faul został przeoczony przez sędziego.

(1.2) Taka jest brutalna prawda.

(1.3) To był brutalny film.

składnia:

kolokacje:

(1.2) brutalna siła • brutalna prawda

synonimy:

(1.1-3) brutalski

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. brutalność ż, brutalizacja ż, brutal mos, brutalka ż, brutalizm mrz, brutalizowanie n, brutalistyczność ż

czas. brutalizować ndk., zbrutalizować dk.

przym. brutalski

przysł. brutalnie, brutalsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) brutalny

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: