brzask – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
brzask (1.2)
brzask (1.3)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) pora dnia, kiedy kończy się noc i niebo stopniowo się rozjaśnia[1]
(1.2) światło widoczne na niebie przed wschodem słońca[2]
(1.3) książk. blask rzucany przez określone źródło światła
(1.4) książk. przen. początek jakiegoś zjawiska lub procesu
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni[3].
(1.1) Ale z nastaniem brzasku dnia następnego Bóg zesłał robaczka, aby uszkodził krzew, tak iż usechł[4].
(1.1) Wyciągnął Mojżesz rękę nad morze, które o brzasku dnia wróciło na swoje miejsce[5].
(1.3) Złotawe przesłony okien i obicia ścian rozsiewały wdzięczne brzaski, w których podkomorzyna jawiła się piękną jak nigdy[6].
składnia:
(1.1) o brzasku
(1.2) blady / złoty / różowy brzask • brzask jutrzenki / dnia
(1.3) biały brzask • brzask latarni / ognia
(1.4) brzask dziejów
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pora dnia
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *brěskъ, prasł. *brězgъ → przedświt, rozwidnianie się[1]
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.2) dawn
- białoruski: (1.1) золак m, досвітак m, світанне n; (1.2) зара ż
- duński: (1.1) daggry n
- fiński: (1.2) aamunkoitto
- litewski: (1.2) proaušris m
- portugalski: (1.2) alba ż
- rosyjski: (1.1) заря ż; (1.2) заря ż
- walijski: (1.2) gwawr ż, cyfddydd m
- włoski: (1.2) alba ż; (1.3) alba ż
źródła: