bukiet – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

bukiet (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbucɛt], AS: [buḱet], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wiązanka, pęk kwiatów; zob. też bukiet (dekoracja) w Wikipedii

(1.2) cechy wina zawarte w jego zapachu i smaku; zob. też bukiet (aromat) w Wikipedii

(1.3) łow. ogon sarny

(1.4) gw. więz. choroba weneryczna[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) uczn. ktoś głupi[2]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Podarowałem jej bukiet czerwonych goździków.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) wiązanka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. bukietnica ż, bukieciarz mos, bukieciarstwo n, bukiecik mrz, bukieciarka ż

przym. bukietowy, bukieciarski

przysł. bukieciarsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Bukett < franc. bouquet[3][4]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) bouquet, bunch (of flowers), nosegay
• arabski: (1.1) باقة
• białoruski: (1.1) букет m; (1.2) букет m
• duński: (1.1) buket w
• esperanto: (1.1) bukedo; (1.2) bukedo
• hebrajski: (1.1) זר־פרחים
• interlingua: (1.1) bouquet
• islandzki: (1.1) blómvöndur m
• kaszubski: (1.1) grónkò n, kruta ż, twéla ż, wiązanka ż, sztraus m, bùket m
• niemiecki: (1.1) Strauß m, Bouquet n, Bukett n; (1.2) Bouquet n, Bukett n
• norweski (bokmål): (1.1) bukett
• rosyjski: (1.1) буке́т m
• słowacki: (1.1) kytica
• szwedzki: (1.1) bukett w
• wenedyk: (1.1) bukiet m
• wilamowski: (1.1) štraus m, śtraojs m, śtroüz m
• włoski: (1.1) mazzo m

źródła:

1. ↑ Jolanta Ignatowicz-Skowrońska, Motywy roślinne w slangu młodzieżowym i żargonie przestępczym, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 239.
2. ↑ Monika Rzeszutek, Rośliny w szkolnym ogrodzie, czyli nazwy botaniczne w socjolekcie uczniowskim, „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 229.
3. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 40.
4. ↑ Hasło „bukiet” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.

bukiet (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bukiet

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: