całun – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

całun (1.1)

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kośc. tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku; zob. też całun w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) stpol. syndon, czecheł

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) zasłona

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

całun turyński

etymologia:

(1.1) stpol. czałun < stczes. čalún < śwn. (t)schalūn(e) < stfranc. chalon[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shroud, pall
• arabski: (1.1) كفن m
• baskijski: (1.1) izerkari, izara, przest. krobitxet
• białoruski: (1.1) саван m
• bułgarski: (1.1) плащаница ż, саван m, покров m
• esperanto: (1.1) mortotuko
• francuski: (1.1) linceul m
• hiszpański: (1.1) sudario m, mortaja ż
• jidysz: (1.1) סויווע ż (sojwe), סאָוויע ż (sowje), żyd. תּכריכים lm (tachrichim)
• litewski: (1.1) calūnas m
• niemiecki: (1.1) Leichentuch n, Grabtuch n
• rosyjski: (1.1) саван m
• włoski: (1.1) sindone m, sudario m

źródła:

1. ↑ Hasło „całun” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.