cel – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [t͡sɛl], AS: [cel], ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni

(1.2) to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także przen.)

(1.3) daw. rzem. najlepsza wykrojona część skóry przeznaczona do zszycia z innymi kawałkami

_rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: cela

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) Sierżant przyjął meldunek, że wszystkie cele zostały zniszczone.

(1.2) Jaki jest cel waszej podróży?

(1.2) Celem każdego studenta jest obrona dyplomu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) trafiać do celu / w cel • chybiać celu • obrać coś za cel • wziąć coś na cel = wycelować w coś • mierzyć do celu • cel cywilny / wojskowy • ruchomy cel

(1.2) osiągać cel • docierać do celu • stawiać sobie (coś za) cel • cel podróży / życia / badań /… • chodzić / włóczyć się / błąkać się /… bez celu • okolicznik celu • szczytny / wzniosły cel

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. celność ż, celujący mrz, celownik mrz, celowość ż, celownica ż, celowniczy mos, celowanie n, nacelowanie n, ucelowanie n, wcelowanie n, wcelowywanie n, wycelowanie n

czas. celować ndk., nacelować dk., ucelować dk., wcelować dk., wcelowywać ndk., wycelować dk.

przym. celowniczy, celowy, celny, celownikowy, celowościowy

przysł. celowo, bezcelowo

przyim. celem

związki frazeologiczne:

cel uświęca środki • w celu

etymologia:

stpol. cyl < stczes. cil < śwn. zīl[1] (> niem. Ziel)[2]

por. gr. Zelos

uwagi:

(1.1-2) D. lm „celów”, nie „celi”

(1.1) zobacz też: cela

zob. też cel w Wikicytatach

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) target; (1.2) objective, aim, goal, design
• arabski: (1.1) هدف ,غاية ,نية ,نيشان ,أمد (1.2) ;هدف ,غاية ,نية ,نيشان ,أمد
• białoruski: (1.1) цэль ż; (1.2) мэта ż
• brithenig: (1.2) tarfin m
• bułgarski: (1.1) цел ż
• chiński standardowy: (1.2) 目的 (mùdì)
• chorwacki: (1.1) meta ż, cilj m; (1.2) cilj m
• czeski: (1.1) cíl m, účel m
• duński: (1.1) mål n; (1.2) mål n, formål n
• esperanto: (1.1) celo; (1.2) celo
• farerski: (1.2) mál n
• francuski: (1.1) cible ż, objectif m; (1.2) but m
• hiszpański: (1.1) objetivo m, blanco m; (1.2) objetivo m, propósito m, meta ż, objeto m
• islandzki: (1.2) takmark n
• japoński: (1.1) 的 (まと, mato); (1.2) 目的 (もくてき, mokuteki)
• jidysz: (1.1) ציל m (cil); (1.2) ציל m (cil)
• krymskotatarski: (1.1) nişan, belgi; (1.2) maqsat, murat, menzil
• łaciński: (1.1) scopus m
• niderlandzki: (1.2) doel n
• niemiecki: (1.1) Ziel n; (1.2) Zweck m, Ziel n
• nowogrecki: (1.1) σκοπός
• polski język migowy:
• rosyjski: (1.1) цель ż; (1.2) цель ż
• szwedzki: (1.1) mål n; (1.2) ändamål n, syfte n, mål n
• tuvalu: (1.2) pulepulega
• ukraiński: (1.1) мета ż, ціль ż
• wenedyk: (1.1) cel n; (1.2) cel n
• wilamowski: (1.1) cył n; (1.2) cył n
• włoski: (1.1) scopo m; (1.2) scopo m, fine m

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 44.
2. ↑ Hasło „cel” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927.

wymowa:

znaczenia:

_morfem

(1.1) celować, cel

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pochodne:

czas. celi, alceli

rzecz. celo, celado, celilo, celgrajno, cellingvo

przym. laŭcela, sencela

przysł. cele

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1905 (Fundamento de Esperanto). Baza Radikaro Oficiala: grupa 4.

źródła:

cel (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈsɛl]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) niebo[1]

odmiana:

(1.1) lp cel; lm cels

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. ↑ Słownik podręczny katalońsko-polski, LangMaster, 2012.

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

IPA: [dʒel]

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dial. wiatr

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) yel

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. celtirmen

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) cały[1]

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Słoweński - Podstawowe przymiotniki

źródła:

1. ↑ Nina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 35

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) cel

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: