cham – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [xãm], AS: [χãm], zjawiska fonetyczne: nazal. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pejor. obraź. osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm

(1.2) przest. pogard. człowiek niskiego stanu, chłop, parobek

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Ten cham nawet się ze mną nie przywitał!

(1.2) Cham powinien słuchać swojego pana, bo po to się urodził!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bamber, burak, barbarzyńca, burek, chamidło, chamisko, chamskie nasienie, chamuś, gw. lwow. ćmok, gbur, gburzysko, grubianin, jaskiniowiec, kałmuk, nieokrzesaniec, ordynus, parobas, plebejusz, prostak, prymityw, troglodyta, żłób

(1.2) plebejusz, prostak

antonimy:

(1.1) dżentelmen

(1.2) szlachcic, arystokrata, magnat

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. chamstwo n, chamienie n, schamienie n, odchamianie n, odchamienie n, chamskość ż

forma żeńska chamka ż, chamica ż, chamówa ż, chamówka ż

zdrobn. chamek m, chamuś m

zgrub. chamidło n, chamisko n

czas. chamieć ndk., schamieć dk., odchamiać ndk., odchamić dk.

przym. chamski, chamowaty

przysł. chamsko

związki frazeologiczne:

cham i prostak

przysłowie: kto wyjdzie z chama na pana, niema gorszego gałgana[2]

etymologia:

pol. Cham; od imienia biblijnego Chama (jednego z synów Noego)[3]

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) lout, cad
• białoruski: (1.1) хам ż; (1.2) хам ż
• czeski: (1.1) křupan m
• duński: (1.1) bonderøv w, grobrian w; (1.2) bonde w
• hebrajski: (1.1) גס רוח m (gas ruach)
• jidysz: (1.1) כאַם m (cham), גראָבער פֿליגל m (grober fligl); (1.2) כאַם m (cham)
• kaszubski: (1.1) cham m, nipòcnik m, nipòcoch m, niegòdzëjôsz m, niegòdzywc m, sprostôk m; (1.2) cham
• niemiecki: (1.1) Rüpel m, Grobian m, Lümmel m; (1.2) Bauer m
• rosyjski: (1.1) хам m
• szkocki: (1.1) ned, clip
• ukraiński: (1.1) хам m
• wilamowski: (1.1) priöestok m
• włoski: (1.1) cafone m, zoticone m, screanzato m, villano m, reg. burino m; (1.2) cafone m, burino m, villano m

źródła:

1. ↑ Hasło „cham” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 115.
2. ↑ Hasło „cham” w: Samuel Adalberg, Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich, Druk Emila Skiwskiego, Warszawa 1889–1894, s. 49.
3. ↑ Władysław Kopaliński, Słownik eponimów czyli wyrazów odimiennych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996, ISBN 83-01-11978-0, s. 51.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pejor. cham, prostak, niegodziwiec, buc

(1.2) przest. cham

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) nipòcnik, nipòcoch, niegòdzëjôsz, niegòdzywc, sëri człowiek, sprostôk; bùc, bùcôk, baran, łãp, zawalëdroga

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. chamsczi

rzecz. chamstwò n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: