chuj – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia: Chuj
chuj (język polski)
wymowa:
(1-3) IPA: [xuj], AS: [χui ̯], ⓘ, homofon: huj
(4.1) ‹czuch›
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(2.1) przen. wulg. bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny
wykrzyknik
(3.1) wulg. wykrzyknik, gdy coś się nie udało, nie wyszło, poszło nie po naszej myśli
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(4.1) jęz. język z rodziny języków majańskich; zob. też język chuj w Wikipedii
(1.1)
(2.1)
(3.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Heniek narysował chuja na płocie.
(2.1) Zapierdolę tego chuja za złodziejstwo!
(2.1) I to on to sprawił, ten ciemny chuj morowy, w generalskim, zalepionym orderami mundurze[1].
(3.1) Chuj, nic z tego nie wyszło.
(3.1) No i chuj! Wszystko się zjebało.
(4.1) Język chuj jest używany przez niektórych mieszkańców Meksyku i Gwatemali.
składnia:
synonimy:
(1.1) wulg. ciul, pyta, pytong, kutas, frędzel, faja, fajfus, fujara, fiut, lacha, pała, kapucyn, laga; posp. pindol, wacek; pot. siusiak, siurek, siutek, ptaszek, reg. śl. siusiok; przest. reg. kuśka; stpol. kiep; neutr. fallus, przyrodzenie, prącie, penis
(2.1) wulg. kutas, kutafon, fiut, skurwiel, skurwysyn, jebaniec; obraź. palant, debil; stpol. kiep
(4.1) czuh
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1-3)
rzecz. chujnia ż, chujoza ż, chujowizna ż, chujowość ż, przechuj mzw, ochujenie n, wychujanie n
zdrobn. chujek mzw, chuik mzw, chujeczek mzw
czas. ochujeć dk., wychujać dk.
związki frazeologiczne:
(1-3) chuj babski • chuj bombki strzelił, choinki nie będzie • chuj ci na imię[2] • chuj ci w oko / chuj w oko[2] • chuj w dupę[2] • chuj w duszę[2] • chuj, dupa i kamieni kupa • chuj go wie • chuj ostry • chuj sflaczały • chuj strzela • chuj syberyjski • chuj z tym • chuj złamany • ciąć w chuja[2] • czarny chuj[2] • do chuja pana • do chuja wacława • gadać bez sensu, jak chuj do kredensu • inteligentny w chuj[2] • iść na chuj / iść w chuj[2] • ki chuj • latać koło chuja • mieć chuja w uchu[2] • na chuj • ni chuja • nie ma chuja we wsi • od chuja • od chuja i trochę / od chuja i jeszcze trochę • po chuj • po chuju • po kiego chuja • pozamieniać się z chujem na łby • robić w chuja / zrobić w chuja • rozmowa chuja z butem[2] • sto chujów w dupę • stać jak chuj na weselu[2] • w chuj • za chuja • walić w chuja • chuj do szczania
etymologia:
(1-3) Staropolska nazwa osobowa „chuj” wywodzona jest od prasł. *xujь → cierń, kolec (w korelacji z prasł. *xvoja, *xvojь → choina, chojna, gałęzie szpilkowe[3]), od praindoeur. *skhujā → kolec (stąd np. litew. skujà → choinka)[4][5].
ogsłow., por. ros. хуй → chuj • białor. хуй → chuj • ukr. хуй → chuj • bułg. хуй → chuj • czes. chuj → chuj • kasz. chùj → chuj • słc. chuj → chuj
uwagi:
(1-3) Językoznawcy zalecają używać formy z „ch” (co zgodne jest z etymologią wyrazu). Wątpliwości dotyczące pisowni mogą wynikać z faktu, że istnieje również słowo „huj” oznaczające okrzyk[6].
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) dick, prick, cock, amer. pecker; (2.1) dick; (3.1) fuck, shit, damn, darn, dash it, bugger
- arabski: (1.1) زبر m (zubr)
- bułgarski: (1.1) кур m, хуй m
- chiński standardowy: (1.1) 鸟 (diǎo); (4.1) 祖赫語 (zǔhèyǔ)
- chorwacki: (1.1) kurac m
- czeski: (1.1) čurák m, kokot m, péro n, pták m; (2.1) chuj m
- duński: (1.1) pik w, tissemand w; (2.1) pik w
- esperanto: (1.1) kaco
- estoński: (1.1) munn, türa
- fiński: (1.1) kyrpä, mulkku
- francuski: (1.1) bite ż, dard m, gourdin m, tige ż; (2.1) con m
- gruziński: (1.1) ყლე (q'le), კლე (k'le)
- hiszpański: (1.1) carajo m, polla ż, pija ż; (2.1) gilipollas m; (4.1) chuj m
- indonezyjski: (1.1) kontol
- japoński: (1.1) 肉棒 (にくぼう, nikubō)
- jidysz: (1.1) שמאָק m (szmok), פּאָץ m (poc)
- kataloński: (1.1) cigala ż, titola ż
- kazachski: (1.1) қотақ
- koreański: (1.1) 좆 (chot)
- litewski: (1.1) bybys m
- łotewski: (1.1) pipele ż, pimpis m
- macedoński: (1.1) кур m
- niderlandzki: (1.1) lul m; (2.1) lul m
- niemiecki: (1.1) Schwanz m
- norweski (bokmål): (1.1) kuk m, pikk m
- nowogrecki: (1.1) πούτσος m, πέος n; (2.1) βλάκας m
- portugalski: (1.1) caralho m, porra ż
- rosyjski: (1.1) хуй m; (2.1) хуй m
- rumuński: (1.1) pulă ż
- serbski: (1.1) курац m
- slovio: (1.1) hui (хуи)
- słowacki: (1.1) čurák m, kokot m, cicina ż
- słoweński: (1.1) kurec m
- staroruski: (1.1) хоуи m
- szwedzki: (1.1) kuk w, pitt w
- turecki: (1.1) yarak / yarrak, çük, sik
- ukraiński: (1.1) хуй m
- węgierski: (1.1) fasz, farok, pöcs
- włoski: (1.1) cazzo m; (2.1) coglione m; (3.1) cazzo m
źródła:
- ↑ Stanisław Ignacy Witkiewicz, Nienasycenie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1985, ISBN 83-06-01159-7, s. 285.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Julia Klyus, Inwektywy związane z nazwami części ciała we frazeologii polskiej i rosyjskiej. Analiza leksykalno-semantyczna, „Językoznawstwo” nr 12/2018, s. 159.
- ↑ Aleksandra Cieślikowa, Janina Szymowa, Kazimierz Rymut, Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Część 1: odapelatywne nazwy osobowe, Kraków 2000, s. 31.
- ↑ Julius Pokorny, Słownik języka praindoeuropejskiego, hasło „sk(h)u̯oi̯-, sk(h)u̯i(i̯)-”.
- ↑ Max Vasmer, Słownik etymologiczny języka rosyjskiego, hasło: „хвоя”.
- ↑
Hasło „huj” w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927, s. 173.
chuj (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
przykłady:
(1.3) Chuj je název pro dva indiánské jazyky mayské jazykové skupiny. → Czuh jest nazwą dwóch języków z grupy języków majańskich.
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
chuj (język portugalski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
przykłady:
(1.1) A língua chuj é uma língua da família das línguas maias, falada por cerca de 40 000 pessoas na Guatemala e 10 000 no México. → Język czuh jest językiem z rodziny języków majańskich, używanym przez 40 000 osób w Gwatemali i 10 000 w Meksyku.
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
chuj (język słowacki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
przykłady:
(1.2) Chuj je súhrnný názov pre dva jazyky patriace do kanjobalskej (kanjobalsko-chujskej) vetvy mayských jazykov, ktorými sa hovorí v provincii Huehuetenango v Guatemale a v Mexiku. → Czuh to wspólna nazwa dwóch języków należących do kanjobalskiej (kanjobalsko-czuhańskiej) rodziny języków majańskich, którymi mówi się w prowincji Huehuetenango w Gwatemali i w Meksyku.
składnia:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: