chuligan – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
(1.1) człowiek naruszający porządek publiczny, skłonny do wszczynania burd; zob. też chuligan w Wikipedii
(1.1)
przykłady:
(1.1) Chodnikiem szła grupa chuliganów, którzy pluli na chodnik i kopali w kosze na śmieci.
składnia:
(1.1) chuligan stadionowy / motocyklowy / uliczny • wybryk chuligana • banda chuliganów
synonimy:
(1.1) awanturnik, grandziarz, łobuz, łotrzyk, żul, żulik
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przestępca
hiponimy:
(1.1) wandal, pseudokibic, graficiarz, dresiarz
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. chuliganeria ż, chuligaństwo n, chuliganienie n, rozchuliganienie n
forma żeńska chuliganka ż
czas. chuliganić ndk., rozchuliganić się dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) ros. хулиган[2][3] < ang. hooligan < irl. Houlihan[4][5]; od nazwiska rodziny złodziejaszków działających w Londynie, w dzielnicy Southwark na przełomie XIX i XX w.
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hooligan
- białoruski: (1.1) хуліган m
- bułgarski: (1.1) хулиган m
- chorwacki: (1.1) huligan m
- czeski: (1.1) chuligán m
- duński: (1.1) hooligan w
- jidysz: (1.1) כוליגאַן m (chuligan)
- macedoński: (1.1) хулиган m
- rosyjski: (1.1) хулига́н m
- rumuński: (1.1) huligan m
- słowacki: (1.1) chuligán m
- słoweński: (1.1) huligan m
źródła:
- ↑
Hasło „chuligan” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - ↑
Hasło „chuligan” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Tadeusz Kuroczycki, Wojciech Ryszard Rzepka, Zapożyczenia leksykalne z rosyjskiego w polszczyźnie pisanej, Studia Rossica Posnaniensia 10, 107-115, Poznań 1978, s. 109.
- ↑
Porada „ortografia a historia języka” w: Poradnia językowa PWN. - ↑ Hasło „hooligan” w: Online Etymology Dictionary.