cicho – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈt͡ɕixɔ], AS: [ćiχo], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ
znaczenia:
przysłówek sposobu
(1.1) bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku
(1.2) przen. nie powodując rozgłosu
wykrzyknik
(2.1) słowo nakazujące odbiorcy zaprzestanie mówienia i wydawania dźwięków
(1.1-2) st. wyższy ciszej; st. najwyższy najciszej
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Po ogłoszeniu wyroku w sali zrobiło się bardzo cicho.
(1.1) Możesz powtórzyć? Mówisz tak cicho, że w ogóle cię nie słyszę.
(1.2) Sprawę tej łapówki załatwiono raczej cicho, do prasy nie przedostało się nic.
(2.1) Cicho! Nie mogę się skoncentrować przez tę twoją paplaninę.
składnia:
synonimy:
antonimy:
(1.1) głośno
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. cichy, zaciszny, cichuchny, cichuśki
czas. uciszać, sciszać, wyciszyć, przyciszyć, cichnąć
związki frazeologiczne:
cicho sza • cicho jak w grobie / cicho niczym w grobie • cicho jak makiem zasiał • siedzieć cicho • siedzieć cicho jak mysz pod miotłą • cicho, bo przyjdzie Zdzicho
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) quiet, quietly
- arabski: (1.1) صه (2.1) بهدوء
- baskijski: (2.1) ixo
- białoruski: (1.1) ціха; (2.1) ціха
- bułgarski: (1.1) тихо
- chiński standardowy: (1.1) 安静 (ānjìng); (2.1) 安静 (ānjìng)
- chorwacki: (1.1) tiho; (2.1) tiho
- czeski: (1.1) potichu; (1.2) tiše, v tichosti; (2.1) ticho!
- duński: (1.1) stille
- esperanto: (1.1) mallaŭte, silente
- francuski: (1.1) à voix basse, tranquillement
- gudźarati: (1.1) ગુપચુપ (gupacupa)
- hiszpański: (1.1) silenciosamente; (2.1) silencio
- jaćwieski: (1.1) kajłi
- kaszubski: (1.1) cëchò; (1.2) cëchò; (2.1) sztël
- kataloński: (1.1) silenciosament
- niemiecki: (1.1) leise
- nowogrecki: (1.1) σιγά, σιγανά, σιωπηλά; (1.2) ήσυχα; (2.1) σιωπή!
- rosyjski: (1.1) ти́хо
- serbski: (1.1) тихо; (2.1) тишина
- słowacki: (1.1) ticho
- ukraiński: (1.1) ти́хо; (2.1) ти́ша
- wilamowski: (1.1) śtyłł, śtył, śtyłnik
- włoski: (1.1) con un filo di voce, sottotono
źródła: