cynk – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

cynk (1.1)

trzy cynki (1.3)

wymowa:

ⓘ, IPA: [t͡sɨ̃ŋk], AS: [cỹŋk], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) chem. pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30; zob. też cynk w Wikipedii

(1.2) pot. informacja, zazwyczaj poufna

(1.3) muz. daw. dęty instrument drewniany; zob. też cynki w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Jakie właściwości chemiczne ma cynk?

(1.2) Dostałem cynk, że jutro przejedzie tędy transport z pieniędzmi do banku.

składnia:

kolokacje:

(1.2) dostać cynk

synonimy:

(1.1) symbol. Zn

(1.2) sygnał

(1.3) kornet

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1)

rzecz. cynkowiec m, cynkowanie n

czas. cynkować ndk., ocynkować dk.

przym. cynkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) niem. Zink[1]

(1.2) niem. Zinke → znak umowny dany palcem[2]

(1.3) niem. Zinken → kornet[3]

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne

(1.3) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Hasło „cynk I” w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 48.
  2. ↑ Hasło „cynk II” w: Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 48.
  3. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. cynk III.

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. cynk

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) Zn

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: