czar – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [t͡ʃar], AS: [čar]

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) magiczne zaklęcie

(1.2) przen. urok

_rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: czara

odmiana:

(1.1)

(1.2)

(2.1) zob. czara

przykłady:

(1.1) Wiedźma powiedziała, że o północy czarny kur zapieje i czar straci moc.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) urok, wdzięk, powab

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. czarostwo n, czarownictwo n, czary nmos, czarownik m, czarownica ż, czarowanie n, czarodziejka ż, czaruś mos

czas. czarować ndk., zaczarować dk., wyczarować dk.

przym. czarujący, czarowny

przysł. czarująco, czarownie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) spell; (1.2) charm
• estoński: (1.1) loits, nõiasõnad; (1.2) sarm, hurm, külgetõmme

źródła:

wymowa:

amer. IPA: /zɑɹ/

wymowa amerykańskaⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) car

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) tsar, tzar

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) car

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. czarina, czarismo, czarista

przym. czarian, czarista

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: