cztery – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

cztery (1.1) sowy

cztery (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈt͡ʃtɛrɨ], AS: [čtery],

podział przy przenoszeniu wyrazu: czte•ry

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 4

rzeczownik, rodzaj nijaki

(2.1) cyfra 4

odmiana:

(1.1) por. uwagi;

przykłady:

(1.1) Przy stole stoją cztery krzesła. Na tych krzesłach siedzi czterech panów.

(2.1) Czterdzieści jest zapisywane jako cztery-zero.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zapis arabski: 4; zapis rzymski: IV; zapis grecki: δ'; reg. śl. sztyry

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. czwórka ż, czwartek m, czwartak m, czwarta ż, czworaczek mzw/mrz

przym. czwarty, poczwórny

licz. czworo

czas. poczworzyć

związki frazeologiczne:

cztery deskicztery kąty, a piec piątycztery kółkacztery literydzielić włos na czworokoń ma cztery nogi i też się potkniekuty na cztery nogirozpędzić na cztery wiatryspaść jak kot na cztery łapyspaść na cztery łapyw cztery oczyzabawa na cztery fajerkizamknąć na cztery spustyzamknąć się w czterech ścianach

etymologia:

prasł. *četyre (*čьtyre)[1]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „cztery” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  2. Jan Miodek, Jest 500 milionów, 3 miliony korzystały, „Polski w Niemczech. Pismo Federalnego Związku Nauczycieli Języka Polskiego” nr 6/2018, s. 106.