diecezja – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [dʲjɛˈt͡sɛzʲja], AS: [dʹi ̯ecezʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kośc. jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa; zob. też diecezja w Wikipedii

(1.2) hist. jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie; zob. też diecezja (starożytność) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Sąsiaduje z diecezją przemyską od wschodu, z diecezją sandomierską od północy i z diecezją tarnowską od zachodu[2].

(1.2) Na Zachodzie diecezje rozwiązano, gdy osłabła zwierzchność Rzymu, ale na Wschodzie przetrwały dłużej[3].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pot. biskupstwo; reg. śl. diecezyjo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. archidiecezja ż, diecezjanin mos, diecezjanka ż

przym. diecezjalny, wewnątrzdiecezjalny, archidiecezjalny

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. dioecesis < gr. διοίκησις → zarządzanie domem < gr. διοικέω

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) diocese; (1.2) diocese
• arabski: (1.1) أبرشية ż
• aragoński: (1.1) diocesi; (1.2) diocesi
• baskijski: (1.1) elizbarruti
• białoruski: (1.1) епархія ż; (1.2) дыяцэзія ż
• bułgarski: (1.1) диоцез m; (1.2) диоцез m
• czeski: (1.1) diecéze ż; (1.2) diecéze ż
• esperanto: (1.1) diocezo; (1.2) diocezo
• francuski: (1.1) diocèse m; (1.2) diocèse m
• hiszpański: (1.1) diócesis ż; (1.2) diócesis ż
• irlandzki: (1.1) deoise ż; (1.2) deoise ż
• łaciński: (1.1) dioecesis ż; (1.2) dioecesis ż
• niemiecki: (1.1) Diözese ż; (1.2) Diözese ż
• portugalski: (1.1) diocese ż; (1.2) diocese ż
• rosyjski: (1.1) епархия ż; (1.2) диоцез m
• rumuński: (1.1) dioceză ż; (1.2) dioceză ż
• słowacki: (1.1) diecéza ż; (1.2) diecéza ż
• ukraiński: (1.1) єпархія ż; (1.2) діоцез m
• węgierski: (1.1) egyházmegye
• włoski: (1.1) diocesi ż; (1.2) diocesi ż

źródła:

1. ↑ Hasło „diecezja” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
2. ↑ www.radiovia.com.pl
3. ↑ pl.wikipedia.org