dobrobyt – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

, IPA: [dɔˈbrɔbɨt], AS: [dobrobyt]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) dobre warunki materialne[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) poziom dobrobytu • społeczeństwo dobrobytu

synonimy:

(1.1) bogactwo, dostatek, obfitość, zamożność, zasobność; przest. majętność

antonimy:

(1.1) bieda, niedostatek, ubóstwo

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zdrobn. dobrobycik mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. dobry + byt[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dobrobyt” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Jan Łoś, Rodzimość języka a wyrazy złożone, „Język Polski” nr 4/1913, s. 100.