dowcip – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: [ˈdɔfʲt͡ɕip], AS: [dofʹćip], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć
(1.1)
przykłady:
(1.1) Krzysiek, opowiedz jakiś dowcip; rozruszamy towarzystwo.
składnia:
synonimy:
(1.1) żart, kawał, anegdota; gw. (Górny Śląsk) wic
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dowcipniś mos, dowcipkowanie n
związki frazeologiczne:
dowcip póty miły, póki cudzym kosztem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- alabama: (1.1) chokfi
- albański: (1.1) shaka ż
- angielski: (1.1) joke
- arabski: (1.1) نكتة ż, أضحوكة ż, مزاح, مداعبة, مزحة
- baskijski: (1.1) izkirimiri, txiste
- bułgarski: (1.1) виц m
- esperanto: (1.1) ŝerco, humoro
- francuski: (1.1) blague ż, plaisanterie ż
- hindi: (1.1) चुटकुला m (cuṭkulā)
- hiszpański: (1.1) chiste
- nepalski: (1.1) ठट्टा
- niemiecki: (1.1) Witz m
- rosyjski: (1.1) шутка ż
- szwedzki: (1.1) rolighet w
- ukraiński: (1.1) дотеп m
źródła: