drogocenny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który ma dużą wartość materialną

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Jakież to płótno mogliby ukrywać w podziemiach? Prawdopodobnie niezwykle drogocenne, skoro Tyrolczyk upierał się, żeby schowek był zupełnie suchy[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) bezcenny

antonimy:

(1.1) bezwartościowy

hiperonimy:

(1.1) drogi

hiponimy:

(1.1) platynowy, złoty, srebrny

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. drogocenności nmos, drogocenność ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Adam Bahdaj, Wakacje z duchami, 1962, Narodowy Korpus Języka Polskiego.