dziadek – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

dziadek (1.1-2) z wnukiem

dziadkowie (1.3)

dziadek (2.1)

wymowa:

IPA: [ˈʥ̑adɛk], AS: [ʒ́adek], zjawiska fonetyczne: zmięk.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ojciec ojca

(1.2) ojciec matki

(1.3) pot. starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku

(1.4) karc. w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera

(1.5) daw. wojsk. Józef Piłsudski[1]

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) zob. dziadek do orzechów

(2.2) środ. żegl. fala zalewająca pokład

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

(1.1) Mój dziadek ma osiemdziesiąt lat.

(1.4) Skoro jest nas tylko trzech, to zagrajmy chociaż z dziadkiem.

składnia:

kolokacje:

(1.1-2) dziadek stryjeczny / wujeczny

synonimy:

(1.1) dziadek ojczysty, gw. (Górny Śląsk) starzyk, upa

(1.2) dziadek macierzysty, gw. (Górny Śląsk) starzyk, upa

(1.3) staruszek, gw. (Górny Śląsk) starzyk

(2.2) dziad

antonimy:

(1.3) chłopiec, dziecko, młodzieniaszek, młodzieniec, młodzik

hiperonimy:

(1.1) ascendent

(1.2) ascendent

hiponimy:

holonimy:

(1.1) dziadkowie

(1.2) dziadkowie

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dziad m, dziady nmos, dziadkowie mos, dziadostwo n, dziadzienie n, zdziadzienie n

zdrobn. dziadziuś m, dziadunio m, dziadeczek m

zgrub. dziadyga m

czas. dziadzieć ndk., zdziadzieć dk.

przym. dziadkowy, dziadowski

związki frazeologiczne:

dziadek do orzechówdziadek z miedzianą brodąleśny dziadeknie śmiej się, dziadku, z czyjegoś wypadku / nie śmiej się, dziadku, z czyjegoś wypadku – dziadek się śmiał i to samo miałgdyby babcia miała wąsy, toby była dziadkiem

etymologia:

uwagi:

zob. też dziadek w Wikipedii

zob. też dziadek w Wikicytatach

(1.4) por. czwarty do brydża

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziadek do orzechów

źródła:

  1. Stanisław Wędkiewicz, Z polskiej gwary żołnierskiej, „Język Polski” nr 5/1920, s. 153.