dziedziczka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która coś po kimś przejmuje[1]

(1.2) przest. właścicielka ziemska albo żona dziedzica[2]

odmiana:

(1.1-2)

przykłady:

(1.1) Hrabina Stadnicka, dziedziczka łańcucka, przeznaczyła sporą sumę na ten sierociniec.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dziedziczenie n

forma męska dziedzic m

przym. dziedziczny

czas. dziedziczyć ndk., wydziedziczyć dk.

przysł. dziedzicznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. dziedzic + -ka

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziedzic

(1.2) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziedzic

źródła: