dziewierz – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈʥ̑ɛvʲjɛʃ], AS: [ʒ́evʹi ̯eš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• i → j ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) stpol./książk. brat męża[1][2]; zob. też dziewierz w Encyklopedii staropolskiej

(1.2) stpol. brat żony[3]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Dawniej Polki zwały brata męża nie szwagrem, ale dziewierzem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

(1.1) zełwa, zełwica, zołwa

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.2) przeniesienie nazwy z (1.1)[3]

uwagi:

(1.1) por. szwagier • szwagierka • szurza

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) дзевер m
• bułgarski: (1.1) девер m
• litewski: (1.1) dieveris m
• łaciński: (1.1) levir m
• łotewski: (1.1) dieveris m
• rosyjski: (1.1) деверь m

źródła:

1. ↑ Hasło „dziewierz” w: Mały słownik języka polskiego, red. S. Skorupka, H. Auderska, Z. Łempicka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1969, ISBN 83-01-08786-2, s. 153.
2. ↑ Hasło „dziewierz” w: Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903.
3. 1 2 Jan Łoś, Nazwy stopni pokrewieństwa i powinowactwa w dawnej Polsce, „Język Polski” nr 1/1914, s. 6.
4. ↑ Hasło „dziewierz” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.