dziwka – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [ˈd͡ʑifka], AS: [ʒ́ifka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw. ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wulg. prostytutka[1]

(1.2) pogard. o kobiecie

(1.3) reg. łódz. duża dziewczyna[2]

(1.4) środ. uchwyt do garnka lub menażki

(1.5) gw. (Bukowina) dziewczyna, panna[3]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Zadaje się z jakąś dziwką, a na mnie nie zwraca wcale uwagi.

(1.2) Ta dziwka wpierdoliła wszystkie pierogi!

(1.3) Taka dziwka jak ty może już iść do pracy. (zbiory tekstów mówionych w Katedrze Historii Języka Polskiego UŁ[2])

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kurwa, prostytutka, zdzira, ladacznica, lambadziara, wywłoka, lafirynda, nierządnica, kokota, kurtyzana, kobieta lekkich obyczajów

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dziwa ż, dziweczka ż, dziewa ż, dziwkarz

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.5) por. czes. dívka[3], słc. dievka[3], reg. pol. dziewka[3]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14631-3, s. 87.
  2. 1 2 Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, WUŁ, Łódź 2007, ISBN 978-83-75-25095-4, s. 194.
  3. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „dziwka” w: Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, Instytut Slawistyki PAN, Warszawa 2008, s. 70.