esencja – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kulin. stężony napar herbaciany[1]

(1.2) wyciąg, wywar

(1.3) istota, sedno[1]

(1.4) filoz. istota rzeczy

odmiana:

(1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) esencja herbaciana

(1.2) esencja octowa • esencja aromatyczna

synonimy:

(1.2) ekstrakt, koncentrat, wyciąg

(1.3) clou, istota, kwintesencja, meritum, sedno, sens, treść

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. esencjonalny

rzecz. kwintesencja ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. essentia[2] → istota, treść

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.3) essence
• karpatorusiński: (1.2) есенція ż
• rosyjski: (1.2) эссенция ż; (1.3) эссенция ż
• ukraiński: (1.2) есенція ż

źródła:

1. 1 2 SJP.pl.
2. ↑ Maciej E. Halbański, Leksykon sztuki kulinarnej, wydanie III, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, s. 47.