fanatyzm – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

IPA: [fãˈnatɨsm̥], AS: [fãnatysm̦], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Unikał poglądów i ocen krańcowych, krytycznie odnosił się do przejawów umysłowego zacofania i obskurantyzmu, ciemnoty i religijnego fanatyzmu[2].

składnia:

kolokacje:

(1.1) fanatyzm polityczny / religijny / islamski / katolickiślepy / bezkrytyczny / skrajny fanatyzm

synonimy:

(1.1) zelotyzm, dogmatyzm, fundamentalizm

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) postawa

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. fanatyk m, fanatyczka ż, fanatyczność ż

przym. fanatyczny

przysł. fanatycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. fanatisme[3]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „‑zmie” wymawia się alternatywnie jako „‑zmie” albo „‑źmie”.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać red. Barbara Gomulicka, Pisarze polskiego oświecenia, 1996 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.