gówno – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia Podobna pisownia: gowno

gówno (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɡuvnɔ], AS: [guvno],

podział przy przenoszeniu wyrazu: gó•w•no[1]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wulg. odchody stałe, kał[2][3]

(1.2) wulg. przen. coś brzydkiego, bezwartościowego[4]

(1.3) wulg. przen. ktoś godny pogardzenia, zlekceważenia[2]

(1.4) wulg. przen. nic[4][2]

odmiana:

(1.1-4)

przykłady:

(1.1) Na chodniku leżało psie gówno.

(1.2) Nie kupuj tego gówna.

(1.3) Mówi, że on mechanik (…) gówno, nie mechanik![2]

(1.4) Gówno mnie to obchodzi. (= Nic mnie to nie obchodzi.)

(1.4) (…) ale to było jak grochem o ścianę, zero odzewu, więc teraz już się nawet nie wysilam, bo i tak gówno będę z tego miała[5].

składnia:

(1.1) gówno + D.

(1.3) gówno + M.

kolokacje:

(1.1) psie / kocie / ludzkie / … gówno • robić gówno • narobić gówna

(1.2) byle gówno • straszne / wielkie gówno

(1.3) gówno aktor / dziennikarz / lekarz / mechanik / muzyk / nauczyciel / polityk / …

(1.4) gówno prawda • gówno (kogoś) obchodzić • gówno wart / warty • gówno móc • gówno wiedzieć

synonimy:

(1.1) neutr. kał, kupa, stolec; pot. infant. kupa, kakao

(1.2) neutr. paskudztwo, obrzydlistwo; wulg. szajs

antonimy:

(1.2) cacko, śliczność

hiperonimy:

(1.1) fecesy, fekalia, odchody, wydaliny

hiponimy:

(1.1) biegunka; wulg. sraczka

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. gówniarz mos, gówniara ż, gówniarstwo n

zdrobn. gówienko n

przym. gówniany

przysł. gównianie

związki frazeologiczne:

bić się z gównemgówno prawdasiedzieć po uszy w gównie / siedzieć po szyję w gównie / tkwić po uszy w gównie / tonąć po uszy w gówniewpierdolić się po uszy w gówno / wpaść po uszy w gównoa gówno

przysłowia gówno chłopu nie zegareki w Paryżu nie zrobią z gówna ryżunie polezie orzeł w gównaz gówna bata nie ukręcisz

etymologia:

prasł. *govьno

por. czes. hovnomac. говноbiałor. гаўноros. говноscs. govьnosłc. hovnosłń. govnoukr. гівно[6]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Hasło „gówno” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 331.
  2. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gówno” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gówno” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. 1 2 Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14631-3, s. 107.
  5. Nie mogę już, mój facet jest taki kiepski w łóżku, kafeteria.pl
  6. Heinz Schuster-Šewc, Historisch-etymologisches Wörterbuch der ober- und niedersorbischen Sprache, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budziszyn 1980–1989.