goździk – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
goździki (1.1)
goździk (1.2)
goździki (1.3)
wymowa:
IPA: [ˈɡɔʑd͡ʑik], AS: [goźʒ́ik], zjawiska fonetyczne: zmięk. ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) bot. Dianthus[1], roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach; zob. też goździk w Wikipedii
(1.2) kwiat goździka (1.1)
(1.3) kulin. wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa; zob. też goździki w Wikipedii
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Wzdłuż płotu rosło kilka odmian goździków.
(1.2) Zwyczajowym prezentem wręczanym z okazji Dnia Kobiet był goździk.
(1.3) Do grzańca dodałem kilka goździków.
składnia:
(1.2) bukiet goździków
(1.3) paczka / torebka goździków • mielone goździki • herbata z goździkami
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. goździkowce nmos, goździkowiec m, goździkówka ż, goździkowate nmos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) carnation, pink, sweet william; (1.3) clove
- arabski: (1.1) قرنفل m; (1.3) كبش قرنفل m, قرنفل m
- azerski: (1.3) mixək
- baskijski: (1.1) krabelin; (1.3) iltze
- bengalski: (1.3) লবঙ্গ (labaṅga)
- białoruski: (1.3) гваздзіка ż
- bośniacki: (1.3) klinčić m
- bułgarski: (1.1) карамфил m
- chorwacki: (1.3) klinčić m
- czeski: (1.1) hvozdík m; (1.3) hřebíček m
- duński: (1.1) nellike w; (1.2) nellike w; (1.3) kryddernellike w, nellike w
- esperanto: (1.3) kariofilo
- estoński: (1.1) nelk; (1.2) nelk; (1.3) nelk
- fiński: (1.1) neilikka
- francuski: (1.3) clou de girofle m
- gudźarati: (1.3) લવિંગ n (laviṅga)
- hiszpański: (1.1) clavel m; (1.2) clavel m; (1.3) clavo m (de olor)
- kataloński: (1.3) clau ż
- niemiecki: (1.1) Nelke ż; (1.2) Nelke ż; (1.3) Gewürznelke ż, Nelke ż
- nowogrecki: (1.1) γαριφαλιά ż; (1.2) γαρίφαλο n; (1.3) γαρίφαλο n, μοσχοκάρφι n
- portugalski: (1.2) cravo-da-índia m
- rosyjski: (1.1) гвоздика ż; (1.3) гвоздика ż
- szwedzki: (1.1) nejlika w; (1.3) kryddnejlika w
- ukraiński: (1.1) гвоздика ż; (1.3) гвоздика ż
- węgierski: (1.1) szegfű; (1.3) szegfűszeg
- wilamowski: (1.3) nǡliḱ m
źródła:
