gryf – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia: Gryf

gryf (1.1)

gryf (2.1)

gryf (2.2)

wymowa:

IPA: [ɡrɨf], AS: [gryf] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) mit. fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła; zob. też gryf w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) muz. część instrumentu muzycznego, na którym rozpięte są struny; zob. też gryf (chordofony) w Wikipedii

(2.2) sport. metalowy pręt, który wraz z nakładanym nań obciążeniem służy do ćwiczeń fizycznych; zob. też gryf (kulturystyka) w Wikipedii

(2.3) rzem. odstająca u dołu część podkowy

(2.4) kulin. potrawa z krowiego wymienia

odmiana:

(1.1)

(2.1)

przykłady:

(1.1) Gryf występuje na wielu herbach Pomorza.

(2.1) Posiadający zazwyczaj owalny kształt gryf zaopatrzony jest w biegnący pod podstrunicą metalowy pręt.[1]

(2.2) Kupiłem sobie piękny, nowy gryf.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gryfon

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) hybryda

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Gryf mrz, Gryfice lm nmos, gryficzanin mos, gryficzanka ż, Gryfita mos, Gryfów mrz, gryfon m

przym. gryficki, gryfowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) łac. gryphus < gr. γρύφων < gr. γρύψ → coś haczykowatego

(2.1-2) niem. Griff → uchwyt

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) griffin; (2.1) neck; (2.2) bar
• arabski: (1.1) فتخاء
• bułgarski: (1.1) грифон m
• chiński standardowy: (1.1) 狮鹫
• chorwacki: (1.1) grifon m
• duński: (1.1) grif w
• fiński: (1.1) aarnikotka
• francuski: (1.1) griffon
• hebrajski: (1.1) גריפון
• hiszpański: (1.1) grifo m
• japoński: (1.1) グリフォン
• kataloński: (1.1) griu m
• koreański: (1.1) 그리핀
• litewski: (1.1) grifas m
• łaciński: (1.1) gryps m, gryphus m, grypus m
• niderlandzki: (1.1) griffioen
• niemiecki: (1.1) Greif m; (2.1) Griffbrett n
• norweski (bokmål): (1.1) griff
• perski: (1.1) شيردال
• portugalski: (1.1) grifo
• rosyjski: (1.1) грифон m, гриф m; (2.1) гриф m
• słowacki: (1.1) gryf m
• starogrecki: (1.1) γρύψ (gryps)
• szwedzki: (1.1) grip
• tajski: (1.1) กริฟฟิน, กริฟฟอน
• tamilski: (1.1) கிறிப்பன்
• ukraiński: (2.2) гриф m
• węgierski: (1.1) griff
• włoski: (1.1) grifone m, grifo m; (2.1) manico m

źródła:

1. ↑ z Wikipedii

gryf (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) mit. gryf[1]

odmiana:

(1.1)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

1. ↑ Hasło „gryf” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [_Słownik współczesnego języka słowackiego A – G_], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.