grzeczny – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

wymowa:

, IPA: [ˈɡʒɛt͡ʃnɨ], AS: [gžečny]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry

(1.2) taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości

(1.3) stpol. do rzeczy, dorzeczny

odmiana:

(1)

przykłady:

(1.1) Młodzież w Jarosławiu jest na ogół grzeczna, ale, jak wszędzie, zdarzają się wyjątki[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) kulturalny, uprzejmy; gw. (Śląsk Cieszyński) spusobny

antonimy:

(1.1) łobuzerski, niegrzeczny, psotny

(1.2) chamski, prostacki, niekulturalny

hiperonimy:

hiponimy:

(1.2) dobrze wychowany[2]

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. grzeczność ż, grzeczności nmos

czas. ugrzecznić

przym. grzeczniutki, grzecznościowy

przysł. grzecznie, grzeczniutko

związki frazeologiczne:

bajka dla grzecznych dzieci

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. Bezpieczeństwo w Jarosławiu. W nocy nie idźmy na Grodzką!, „Życie Podkarpackie”, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Hasło „dobrze wychowany” w: Lidia Wiśniakowska, Słownik wyrazów bliskoznacznych PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, ISBN 978-83-01-14780-8.