hańba – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Podobna pisownia Podobna pisownia: hanba

wymowa:

ⓘ, IPA: [ˈxãɲba], AS: [χãńba], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru

odmiana:

(1.1)

przykłady:

(1.1) Zgubiłeś mnie wuj z kretesem, bo nie tylko, że mnie kula w łeb w Kiejdanach czeka, ale i hańba wiekuista na moje imię spadnie.[1]

składnia:

kolokacje:

(1.1) wstyd i hańba • okryć się/kogoś hańbą

synonimy:

(1.1) wstyd, infamia, niesława, sromota, pohańbienie, niehonor, dyshonor, blamaż, daw. gańba

antonimy:

(1.1) zaszczyt, chluba, chwała, honor, splendor

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. haniebność ż, hańbienie n, zhańbienie n

przym. haniebny

przysł. haniebnie

czas. hańbić, zhańbić

związki frazeologiczne:

gdy przyjdzie pycha, przyjdzie i hańba

etymologia:

czes. hanba[2]

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

  1. ↑ H. Sienkiewicz: Potop
  2. ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 136.