kąpiel – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
kąpiel (1.1) psa
kąpiel (1.2)
wymowa:
IPA: [ˈkɔ̃mpʲjɛl], AS: [kõmpʹi ̯el], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą • i → j ⓘ
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
(1.1) kąpanie kogoś, kąpanie się
(1.2) woda przygotowana do kąpania lub woda, do której się wchodzi
(1.3) chem. techn. trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji
(1.4) chem. techn. roztwór przygotowany do zanurzenia w nim czegoś
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Na wsiach mieszkańcy dokonywali zabiegów "oczyszczających", które w wymiarze fizycznym polegały m.in. na przedświątecznym rytuale kąpieli i sprzątania - metaforycznego "mycia" gospodarstwa i domu[1].
(1.1) Kąpiel w rzece jest surowo wzbroniona.
(1.2) Dla odprężenia przygotował kąpiel z ziołami.
składnia:
(1.1) kąpiel błotna / borowinowa / zdrowotna
(1.3) kąpiel barwiąca / farbiarska
(1.4) kąpiel wodna
synonimy:
(1.1) kąpanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kąpielowy mos, kąpielisko n, kąpielówki lm nmos, Kąpiółka ż
przym. kąpielowy, kąpieliskowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też kąpiel w Wikicytatach
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bath; (1.2) bath; (1.3) bath; (1.4) bath
- arabski: (1.1) حمام, سباحة
- białoruski: (1.1) купанне n, ванна ż
- bułgarski: (1.1) къпане n
- chiński standardowy: (1.1) 沐浴 (mùyù)
- chorwacki: (1.1) kupelj ż
- czeski: (1.1) koupel ż
- duński: (1.1) bad n
- esperanto: (1.1) bano
- estoński: (1.1) kümblus
- fiński: (1.1) kylpy
- francuski: (1.1) bain m, baignade ż
- hebrajski: (1.1) אמבט m ('ambat)
- hiszpański: (1.1) baño m; (1.3) baño m; (1.4) baño m
- indonezyjski: (1.1) mandi
- japoński: (1.1) 風呂 (furo)
- kataloński: (1.1) bany m, banyada ż
- koreański: (1.1) 욕조
- litewski: (1.1) maudymasis m
- łotewski: (1.1) vanna ż
- niderlandzki: (1.1) bad n; (1.2) bad n; (1.3) bad n; (1.4) bad n
- niemiecki: (1.1) Bad n
- norweski (bokmål): (1.1) bad n
- nowogrecki: (1.1) μπάνιο n
- nowopruski: (1.1) spaktā ż; (1.2) spaktā ż
- polski język migowy:
- portugalski: (1.1) banho m
- rosyjski: (1.1) купание ż
- rumuński: (1.1) baie ż
- słowacki: (1.1) kúpeľ m
- słoweński: (1.1) kopel ż, kopanje n
- szwedzki: (1.1) bad n
- turecki: (1.1) banyo, yıkanma
- ukraiński: (1.1) ванна ż; (1.2) купання n
- węgierski: (1.1) fürdő
- wietnamski: (1.1) sự tắm, việc tắm, sự bơi
- wilamowski: (1.1) bod n
- włoski: (1.1) bagno m, bagnatura ż; (1.2) bagno m; (1.3) bagnatura ż
źródła:
- ↑ Andrzej Chwalba (red.), Obyczaje w Polsce : od średniowiecza do czasów współczesnych : praca zbiorowa, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.