kanał – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kanał (1.1)

kanał (1.2)

kanał (1.2)

kanał (1.3)

kanał (1.5)

kanał (1.7)

wymowa:

, IPA: [ˈkãnaw], AS: [kãnau̯], zjawiska fonetyczne: nazal.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) koryto podziemne odprowadzające nieczystości i wodę deszczową

(1.2) wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

(1.3) przewód służący do wentylacji

(1.4) pot. jeden z programów telewizyjnych

(1.5) wykop w garażu lub warsztacie, ułatwiający dostęp do podwozia pojazdu

(1.6) droga wysyłania i odbierania informacji

(1.7) miejsce w teatrze między sceną a widownią, przeznaczone dla orkiestry

(1.8) przen. slang. niepowodzenie, nieprzyjemna sytuacja

odmiana:

(1.1-8)

przykłady:

(1.1) Kanały burzowe odprowadzają wodę bezpośrednio do rzeki.

(1.2) Teren został pocięty kanałami odwadniającymi pola.

(1.4) Przełącz na inny kanał, bo lecą reklamy.

(1.5) Wezmę ten samochód do siebie na kanał i naprawię usterkę.

(1.7) Dyrygent stanął za pulpitem w kanale orkiestrowym.

(1.8) Podczas imprezy przyjechała policja i musieliśmy skończyć. Ale kanał.

składnia:

kolokacje:

(1.1) kanał burzowy / ściekowy / sanitarny

(1.2) Kanał ManchesterskiKanał PanamskiKanał Sueski

(1.4) kanał telewizyjny

(1.7) kanał orkiestrowy

synonimy:

(1.7) fosa orkiestrowa, kanał dla orkiestry, orkiestron, podscenie

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kanalizacja ż

zdrobn. kanalik m

przym. kanałowy, wewnątrzkanałowy, kanalizacyjny

związki frazeologiczne:

wpuścić w kanał

etymologia:

łac. canalis

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: