karo – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

karo (1.1)

as karo (1.1)

różowa suknia wieczorowa z dekoltem karo (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈkarɔ], AS: [karo] ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) karc. kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru; zob. też karo w Wikipedii

(1.2) dekolt w kształcie kwadratu

przymiotnik

(2.1) należący do kar (1.1)

_rzeczownik, forma fleksyjna

(3.1) W. lp zob. kara

odmiana:

(1.1) nieodm., lub

(2.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) Miałem w ręku pięć kar.

(1.2) Na sylwestra kupiła czarną sukienkę karo.

(2.1) Dołożyłem dwójkę karo.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grać / wistować / wyjść w kara • małe karo

(2.1) as / dwójka / trójka / … / walet / dama / król karo • jeden (raz) / dwa / trzy / cztery karo (w licytacji brydżowej)

synonimy:

(1.1) dzwonek, poduszka, reg. pozn. szalek, reg. śl. szel

(2.1) karowy

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. karowy

związki frazeologiczne:

(1.1) kto gra karo, przegra zaro (sic!)

etymologia:

franc. carreau → kwadracik [1]

uwagi:

(2.1) zawsze po rzeczowniku lub liczebniku

tłumaczenia:

angielski: (1.1) diamonds lm; (2.1) of diamonds
baskijski: (1.1) diamante; (2.1) diamante
duński: (1.1) ruder w; (2.1) ruder
esperanto: (1.1) karoo; (2.1) karoa
fiński: (1.1) ruutu
interlingua: (1.1) diamante
japoński: (1.1) ダイヤ (daiya)
kataloński: (1.1) diamant m
niemiecki: (1.1) Karo n
nowogrecki: (1.1) καρό n
rosyjski: (1.1) бубна ż; (2.1) бубен
słowacki: (1.1) káro n
szwedzki: (1.1) ruter w
włoski: (1.1) quadri m lm

źródła:

↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.