kataklizm – Wikisłownik, wolny słownik wielojęzyczny (original) (raw)
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
(1.1) gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie
(1.2) polit. wstrząs społeczny lub polityczny powodujący duże zniszczenia
przykłady:
(1.1) Trzęsienie ziemi w Lizbonie nie było ani pierwszym, ani ostatnim z wielkich europejskich kataklizmów[1].
składnia:
synonimy:
(1.1) katastrofa, klęska
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. κατακλυσμός (= powódź, potop)
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cataclysm
- baskijski: (1.1) kataklismo
- bułgarski: (1.1) катаклизъм m
- duński: (1.1) kataklysme w
- francuski: (1.1) cataclysme m
- hiszpański: (1.1) cataclismo m
- niemiecki: (1.1) Naturkatastrophe ż
- nowogrecki: (1.1) κατακλυσμός m
- rosyjski: (1.1) катаклизм m
- ukraiński: (1.1) катаклізм m
- węgierski: (1.1) kataklizma; (1.2) kataklizma
źródła:
- ↑ Norman Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią, cz. 2, tłum. Elżbieta Muskat-Tabakowska, wyd. Znak, 2013.